افراد نیازمند و ناتوان به تامین هزینه زندگی شخصی در هر جامعه به اشکال مختلف قابل ملاحظه است ، این نیازمندان و ناتوانان دلایل متنوعی دارد که در دسترسی به درآمد متناسب با هزینه زندگی ، ضعیف و در شرایطی نیازمند به حمایت همه جانبه هستند.
تامین امنیت زندگی این افراد و پشتیبانی کافی و رفع هر گونه نگرانی از آنها ، میتواند از وظایف حاکمیت بوده و بعنوان والدین به امور این افراد به پردازند .
شفافیت در انجام این امور توسط سازمان مشخص و تامین ردیف از بودجه عمومی میتواند آسایش نسبی را بر این طبقه فراهم کند .
امروزه با رشد تکنولوژی و کمرنگ شدن کار پایدار و رشد نرخ بیکاری ، افزایش هزینه های زندگی ، استرس و غیره ، بطور مداوم به تعداد این افراد در جامعه اضافه میشود .
انتقال این نوع وظایف از حاکمیت به موسسات خیریه ، به نظر میرسد اختلال در میزان حضور و درخواست حمایت این گروه وارد کند و در اندازه آسیب پذیری آنها تاثیر بگذارد .
ارتباط این افراد با سازمان متولی حمایت ، بایستی بسیار سهل و ساده و دور از هرگونه بروکراسی باشد و با توجه به ابزارهای هوش مصنوعی نیز هرگونه ابهام نیاز مندی فرد هم برای سازمان مزبور بسیار ساده خواهد بود .
واهب 
بیان دیدگاه