برای دههها، داشتن خانهی شخصی یکی از مهمترین شاخصهای موفقیت و امنیت در زندگی افراد بهشمار میآمد. فرهنگ مالکیت مسکن نهتنها در جوامع شرقی، بلکه در بسیاری از کشورهای غربی نیز بهعنوان یک هدف نهایی در زندگی خانوادگی نهادینه شده است. با این حال، در دهههای اخیر و بهویژه در قرن ۲۱، تغییرات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی باعث شده تا گرایش به اجارهنشینی در بسیاری از کشورها، از جمله کشور ما، بهتدریج جایگاه خود را تقویت کند. این تغییر نگرش نهتنها از جنبهی اقتصادی، بلکه از منظر آرامش و آسایش روانی نیز قابل بررسی است.
دلایل تغییر نگرش از مالکیت به اجارهنشینی
۱. افزایش هزینههای مالکیت
با تورم، افزایش قیمت زمین و مصالح ساختمانی و رکود بازار کار، امکان خرید خانه برای بسیاری از اقشار جامعه سختتر شده است. این فشار اقتصادی بهویژه برای جوانان و خانوادههای تازه شکل گرفته، اجارهنشینی را به یک گزینهی واقعبینانهتر تبدیل کرده است.
۲. سبک زندگی مدرن و سیالیت شغلی
در دنیای امروز که تغییر محل کار و مهاجرتهای درونشهری و برونشهری رایجتر شده، اجارهنشینی انعطاف بیشتری برای جابجایی، تجربهی محلههای مختلف، و همراستایی با فرصتهای شغلی فراهم میکند.
۳. کاهش فشار روانی و مسئولیتهای مالکانه
مالک بودن خانه همواره با مسئولیتهای سنگینی همراه است: تعمیرات، پرداخت مالیات، هزینههای نگهداری و غیره. در حالیکه مستأجر از بسیاری از این دغدغهها معاف است و میتواند بر جنبههای مهمتری از زندگی تمرکز کند.
اجارهنشینی و کیفیت زندگی
یکی از مهمترین نقدهایی که به اجارهنشینی وارد میشود، ناپایداری و بیثباتی آن است. اما با ارتقاء قوانین حمایتی، تنظیم روابط موجر و مستأجر، و بهبود زیرساختهای مسکن اجارهای، میتوان این سبک زندگی را به یک انتخاب پایدار، قابل اعتماد و حتی مطلوب تبدیل کرد.
در بسیاری از کشورهای توسعهیافته، اجارهنشینی نهتنها یک هنجار اجتماعی است، بلکه بهخاطر وجود چارچوبهای حقوقی منسجم، رفاه و آرامش نسبی بیشتری برای شهروندان فراهم میآورد.
گامهای لازم برای نهادینه کردن فرهنگ اجارهنشینی
تقویت قوانین حمایتی برای تضمین حقوق مستأجر و موجر بهصورت متوازن.
افزایش عرضهی مسکن اجارهای حرفهای با کیفیت توسط بخش خصوصی , عمومی و دولتی.
آموزش و آگاهسازی عمومی برای زدودن دیدگاه منفی نسبت به اجارهنشینی.
تشویق توسعهدهندگان مسکن با سوبسید های ارزنده به ساخت واحدهای اجارهای با خدمات یکپارچه.
نتیجهگیری
تغییر تدریجی از فرهنگ سنتی مالکیت مسکن به سمت اجارهنشینی، نهتنها یک ضرورت اقتصادی و اجتماعی در شرایط کنونی است، بلکه میتواند به ارتقاء کیفیت زندگی، کاهش استرس و افزایش رضایت فردی منجر شود. آنچه مهم است، تغییر نگاه جامعه، قانونگذاران و فعالان حوزه مسکن به این پدیده است تا از یک «اجبار ناخوشایند» به یک «انتخاب آگاهانه» تبدیل شود.
واهب 
بیان دیدگاه