شرایط جوامع با زندگی فردی بدون وارث بعد از سه و چهار دهه

جهان در حال گذر از تحولات شگرفی است. با پیشرفت تکنولوژی، تغییر در ساختار خانواده و افزایش طول عمر، شرایط زندگی به ویژه برای افراد بدون وارث در کشورهای مختلف دستخوش تغییرات اساسی خواهد شد.
کاهش نرخ زاد و ولد: یکی از مهم‌ترین چالش‌های پیش روی اینگونه جوامع، کاهش نرخ زاد و ولد و پیری جمعیت است. این روند به معنای کاهش تعداد افراد جوان و افزایش سهم سالمندان در جامعه خواهد بود.

تغییر ساختار خانواده: عبور از خانواده‌های سنتی با تعداد اعضای زیاد به خانواده فردی و افزایش ارتباطات دوستانه و مشابه است .
افزایش طول عمر: پیشرفت‌های پزشکی باعث شده است تا افراد به طور متوسط عمر طولانی‌تری داشته باشند. این افزایش طول عمر، چالش‌های جدیدی را در زمینه تأمین اجتماعی و مراقبت از سالمندان ایجاد کرده و میکند..

تنهایی و انزوای اجتماعی: با کاهش تعداد اعضای خانواده و افزایش زندگی فردی ، افراد بیشتر در معرض خطر تنهایی و انزوای اجتماعی قرار می‌گیرند.
مشکلات اقتصادی: اساسأ افزایش دامنه زندگی فردی به لحاظ نبود امنیت اقتصادی برای اینگونه افراد است که لزوما زندگی انفرادی را انتخاب میکنند .
مشکلات مراقبتی: با افزایش سن، نیاز به مراقبت‌های بهداشتی و پرستاری نیز افزایش می‌یابد. در نبود وارث، تأمین این مراقبت‌ها می‌تواند دشوار و پرهزینه باشد.
مسائل حقوقی : با افزایش تعداد زندگی فردی و افزایش افراد بدون وارث، مسائل حقوقی مرتبط با اموال بلاصاحب و غیره فراهم میشود ، البته در این نوع جوامع افراد بدون وارث اساسأ میل به خرید و نگهداری اموال غیرمنقول از خود نشان نمی دهند و سعی میکنند بخش بزرگ درآمدی خودشان را صرف هزینه های روزانه و جاری خود کنند .

آینده افراد بدون وارث در جوامع مختلف، با توجه به تغییرات جمعیتی و اجتماعی، پیچیده و نامشخص است. برای مقابله با این چالش‌ها، نیازمند برنامه‌ریزی‌های دقیق و جامع در کلیه سطوح فرهنگی اجتماعی ، اقتصادی و غیره هستیم تا نسبت به فراهم شدن آینده آمن برای جوانان را فرآهم شود تا تغییر ریل و مسیر زندگی گذشتگان را محور زندگی خود قرار دهند

بیان دیدگاه

وب‌نوشت روی WordPress.com. قالب Baskerville 2 از Anders Noren.

بالا ↑