ضریب افزاینده پول یکی از مهمترین شاخصهای پولی در اقتصاد است که نشان میدهد هر واحد پول پایه چند برابر به گردش تبدیل میشود. افزایش بیرویه این ضریب میتواند به تورم و نوسانات اقتصادی منجر شود.
رصد تراکنشهای بانکی: کلیدی برای شفافیت مالی
رصد دقیق و هوشمندانه تراکنشهای بانکی میتواند نقش مهمی در کنترل حجم پول و کاهش ضریب افزاینده پول ایفا کند. با تحلیل الگوهای تراکنشها، میتوان به موارد زیر پی برد:
شناسایی تراکنشهای مشکوک: تراکنشهای بزرگ و غیرمعمول، تراکنشهای بینالمللی مشکوک و تراکنشهای متعدد با مبالغ کوچک میتوانند نشانههایی از فرار مالیاتی، پولشویی و سایر فعالیتهای غیرقانونی باشند.
ردیابی جریان پول: با ردیابی مسیر حرکت پول در سیستم بانکی، میتوان به شبکههای مالی و ارتباطات بین افراد و شرکتها پی برد و از این طریق به کنترل شناسایی فرار مالیاتی و کنترل فعالیتهای اقتصادی غیرقانونی و در نتیجه رله کاهش گردش پول کمک کرد.
تعیین دقیق حجم پول: با جمعآوری اطلاعات دقیق از تراکنشهای بانکی، میتوان حجم دقیق پول در گردش را محاسبه کرد و از این طریق به کنترل بهتر عرضه پول و کنترل تورم را پیگیری کرد .
جلوگیری از فرار مالیاتی: گامی موثر در کاهش ضریب افزاینده پول ، فرار مالیاتی به معنای عدم پرداخت کامل مالیات توسط اشخاص حقیقی و حقوقی است. این امر باعث کاهش درآمدهای دولت و افزایش کسری بودجه میشود که به نوبه خود میتواند به افزایش حجم پول و تورم منجر شود.
حذف چک حامل: گامی در جهت شفافیت و کاهش پول نقد است . چک حامل که امکان انتقال وجه بدون نیاز به شناسایی گیرنده را فراهم میکرد این امر باعث افزایش پول نقد در گردش و کاهش شفافیت در تراکنشها میشود. با حذف چک حامل و جایگزینی آن با ابزارهای پرداخت الکترونیکی، موجب کاهش ضریب فزاینده پول گردید .
رصد تراکنشهای بانکی، جلوگیری از فرار مالیاتی و حذف چک حامل، سه راهکار موثر برای کاهش ضریب افزاینده پول هستند. با اجرای این راهکارها، میتوان به شفافیت بیشتر در نظام مالی، کاهش تورم، افزایش درآمدهای دولت و بهبود فضای کسبوکار و رشد اقتصادی کمک کرد.
واهب 
بیان دیدگاه