از صنایع پر بازده و اشتغال زا در کشور صنایع پایین دستی پتروشیمی ها است ، با داشتن شرکتهای دانشبنیان گسترده و فراهم بودن سرمایه های پراکنده داخلی به سادگی این نوع پروژهها قابل طراحی و اجرا است .
بسیاری از کشورها با وجود اینکه در میزان دانش بنیادی از امکانات محدودی بر خوردار هستند از مصرف کنندگان محصولات پتروشیمی در صنایع پایین دستی میباشند و میتوانند با بازدهی چند برابری از مواد مزبور اقدامات معمول می آورند .
تسهیل در صادرات محصولات پتروشیمی که در واقع نوعی صادرات مواد خام تلقی میشود با وجود فرآهم بودن امکانات کافی برای ایجاد صنایع پایین دستی و ارزش آفرینی در مواد مزبور است ، نوعی کم سلیقگی در دسترسی به درآمد زود رس ارزی است .
مدیریت کلان اقتصادی با تدابیر لازم ، ضرورت تغییر ریل را به سمت سوی جلوگیری از صادرات مواد خام در نظر گرفته و اقدامات بنیادی بعمل آورند .
رسوب منابع مالی غیر موجه در دارایی ها غیر مولد که سالیان سال بطور فریز شده در میان مردم جابجا میشود میتواند منابع ارزنده برای تأمین این نوع سرمایهگذاری ها باشد .
با سیاست های مالیاتی از جمله مالیات بر عایدی بستر تغییر ریل تا حدود زیادی برای این سرمایهگذاری باز میشود و مدیریت کلان اقتصادی نیز با تشویق و تامین امنیت برگشت بازدهی سرمایه میتوانند این تغییر را پشتیبانی کنند .
بیان دیدگاه