برآورد ها نشان میدهد نظام اقتصادی بین المللی با گذشت زمان و ورود به عصر جدید به سمت سوی دسترسی کمتر و محدودیت در رفاه عمومی برای بخش بزرگی از مردم جامعه پیش میرود.
افزایش جمعیت و رشد کم تولید محصولات غذایی به تناسب جمعیت افزایش یافته ، میزان پایداری به امنیت غذایی و رفاه عمومی در بسیاری از جوامع را رو به سوی کمرنگ شدن میبرد .
از سوی دیگر رشد تکنولوژی و افزایش هزینههای ثابت ناشی از این رشد برای تشکیل زندگی مستقل و یا مشترک و کاهش دسترسی به درآمد های پایدار متناسب با هزینه های ثابت زندگی، تشویش و نگرانی ها را روز به روز در جامعه توسعه داده است .
در چنین مولفه پیش آمده بسیاری از شاخص های اصلی زندگی مدام در شرایط بحرانی و غیر پایدار قرار گرفته و ادامه راه زندگی در سنت و شیوه گذشته در حال انسداد است.
برای اینکه از انسداد زندگی به شیوه گذشته و سنت و رفتارهای آن جلوگیری شود لازم است در الگوی زندگی گذشته بازنگری شده و در تسهیم هزینههای روزمره و ماهانه با توجه شرایط پیش آمده صرفهجویی و بخشی از برنامههای رفاهی را کنترل و محدود کرد .
شرایط پیش آمده امروزه و پیش بینی غیر شفاف برای این وضعیت برای آینده و ناپایداری درآمد ها ، چاره ای بجز تغییر رفتار و کوچک سازی الگوی زندگی برای دسترسی به زندگی آرام قابل برآورد نیست .
هرگونه اندیشه بسته و سیر در گذشته توان کافی را برای پشتیبانی از زندگی امروزه را ندارد و بهتر است الگوی زندگی جدید را در برنامه ریزی پیش بینی و انتظارات با این شرایط پیاده سازی کرد .
واهب 
بیان دیدگاه