یکی دو دهه است به نظر میرسد فارغالتحصیلان در رشته پزشکی و دندانپزشکی و رشتههای مشابه از تعدادی از کشورها ، مجاز به اخذ پروانه کار و فعالیت در داخل کشور نمیشوند .
اینکه به چه استدلالی این فارغالتحصیلان، شرایط عمومی کار را در داخل کشور را بدست نمی آورند ، جای بررسی و کارشناسی بیطرفانه است .
منحنی جمعیتی کشور از میانگین سن جوانی به سمت سوی میان و کهنسالی سوق پیدا میکند . در چنین شرایطی دسترسی به خدمات پزشکی ، بیشتر از گذشته برای مجموعه سنی جامعه نیاز میشود .
بنا به گزارش های متعدد میزان جذب دانشجو در این رشته ها در سه دهه گذشته متناسب با افزایش جمعیت رشد محسوسی نکرده است و از سوی دیگر در صدور مجوز کار و فعالیت برای این رشتهها از تعدادی کشورها نیز ممانعت میگردد.
کمبود پزشک و تقاضا بالا به دریافت خدمات پزشکی روز به روز قیمت این خدمات را افزایش داده است و مردم زیادی به لحاظ گرانی آن ، از این خدمات محروم میشوند .
با افزایش پذیرش دانشجو در خانواده پزشکی ، با تمرکز بر بومی گرایی و اجازه کار به پزشکان فارغالتحصیل از همه کشورها با شرایط امن و سهل ، فرصت قابل ملاحظهای و گشایش در این نوع خدمات میگردد .
واهب 
بیان دیدگاه