با پیوستگی سامانه های متعدد و هوشمند شدن نظام مالیاتی بر پایه عدالت محور و جلوگیری از فرار مالیاتی، برآورد میشود با ضرایب مالیاتی بر درآمد که بیش از یک دهه تغییراتی بر آن صورت نگرفته شده و در شرایطی برای تولیدکنندگان این ضریب کاهش یافته است میزان بر آوردی مالیات بر درآمد نسبت به تولید ناخالص ملی افزایش قابل توجه داشته باشد .
رفتارهای سنتی ، سلیقه ای و ممیز محور بر تشخیص مالیات بر درآمد برآوردی ، آنچنان غیر کارشناسی و تبعیض آمیز بود که جدا از حیف و میل شدن منبع مالیاتی ، اختلال زیادی در میان مودیان مالیاتی فراهم میکرد .
با هوشمند شدن و تلاقی اطلاعات درآمدی مشمولان مالیات بر درآمد اشخاص حقیقی و حقوقی ضمن افزایش دقت بالا تشخیص مالیات بر درآمد ، میزان مالیات به تولید ناخالص ملی را به سطح متعارف نزدیک میکند .
این مولفه و رفتار ضمن تامین عدالت در وصول مالیات بر درآمد و عبور از هر گونه رفتارها تبعیضی ، شاخصهای اقتصادی را به سمت سوی سلامت محور و کنترل تورم سوق میدهد .
ضریب میزان مالیات بر درآمد به تولید ناخالص ملی در چند دهه گذشته به کمترین ضریب در میان بسیاری از کشورها بوده است ، به نظر میرسد با تغییر ریل در شناسایی مالیات بر درآمد با ابزارهای امروزه و دور شدن از تشخیص مالیات بر درآمد به روش سنتی و ممیز محور ، احتمال به دسترسی به ضریب مورد انتظار با توجه به حجم مراوده تجاری و غیره هر سریعتر فراهم شود .
واهب 
بیان دیدگاه