حاکمیت ها در تامین آموزش ، درمان و مسکن نقش بنیادی دارند و عمومآ تکلیف بر آن است در این سه بخش خدمات عدالت محور را برای یکایک مردم خود به مرحله اجرا برسانند .
سر جمع هزینه سرانه موارد اشاره شده برای خانوادهها بالا میباشد و در شرایطی در صورت عدم تأمین آن از سوی حاکمیت ها در سطح متعارف ، به شدت آثار سخت و دشواری را به خانواده ها وارد میکند .
در کشورهای که این سه بخش در حالت مطلوب مورد توجه قرار گرفته شده و در اختیار عموم مردم به اشکالی متناسب قرار داده شده است ، آرامش زندگی مناسب در جامعه انها جاری است .
در این نوع جوامع بخش آموزش تا سطح متوسطه با کیفیت مشابه و استاندارد در کل کشور توزیع و در اختیار همه خانوادهها قرار میگیرد و در بخش درمان نیز با نگاه و اندیشه اینکه جان آنسان و سلامتی مهمترین فاکتور ارزنده است ، خدمات پیش پزشکی و درمان صرفاً در واحدهای تحت پوشش نظام دولتی انجام و اجازه داده نمی شود این بخش از خدمات ماهیت بازرگانی بخود بگیرد .
در بخش مسکن نیز همه گونه تسهیلات به اشکال مختلف در تامین انواع مسکن چه در بخش مالکیت و چه در بخش اجاره برای عموم فراهم میکنند و مستأجران تا زمانی تعللی در پرداخت اجاره نداشته باشند مجاز هستند در واحد مورد اجاره سکونت داشته باشند .
میزان افزایش اجاره بها سالانه در صد کمی از مبلغ اجاره خواهد بود و موجر در شرایط بسیار خاص میتواند در خواست تخلیه مورد اجاره داشته باشد و موجران حقوقی این شرایط خاص را هم برای تخلیه مورد اجاره را ندارند.
برای افراد کم درآمد یارانه اجاره در نظر میگیرند و این یارانه تا مادامیکه سطح درآمد خانواده کم باشد ادامه پیدا میکند .
با دریافت تجربه خدمات این سه بخش از دیگر کشورها، که از سالیان دور به این شکل اقدام میکنند میتوان از تجربه آنها استفاده کرده و اقدامات مشابه آنها را در کشور اجرا و پیادهسازی کرد .
واهب 
بیان دیدگاه