بیماری مزمن کالای قاچاق چند دهه است در اقتصاد کشور شیوع پیدا کرده است و برای درمان آن بطور تدوام یافته راهکارهای عنوان میشود ، مع الوصف از میزان حجم کالای قاچاق براوردی به گفته تعدادی از صاحب نظران رقم بسیار محدودی کم میشود .
تبادل کالای قاچاق از چند راه قابل اعمال است ، که مهمترین آنها پول ملی ،ارز ، فلزات گرانبها ، رمز ارز است که برای گردش هر کدام از آنها نیازمند استفاده از ابزارهای کنترلی است تا گردش آنها تحت نظارت و رصد و ردیابی باشد .
یکی دو سال است گردش پول ملی با هماهنگی که در اقتصاد کلان کشور به عمل آمده است و تا حدود زیادی پول ملی تحت کنترل و مورد رصد قرار گرفته شدهاست ، در موارد دیگر که شبه پول های موجود در بازار هستند اقدامات کمرنگ است و نشان میدهد که اقتصاد کلان موفق به کنترل و مهار ابن نوع شبه پول ها نشده است .
مادامیکه مدیران اقتصاد کلان در زمینه شبه پول ها اقدام جسورانه بعمل نیاورند بیماری مزمن کالای قاچاق
درمان نخواهد شد .
با انظباط بخشی در بخش مالیاتی و استفاده از تکنولوژی هوشمند و نوین رصد مالیاتی . بستر کنترل بر گردش شبه پولهای نیز تا حدود بالایی فراهم میشود .
به نظر میرسد سازمان مالیاتی اقداماتی بطور بر خط آغاز کرده است تا زمینه ورود و خروج این نوع شبه پول ها را تحت نظر گرفته و کنترل نماید.
چنانچه این اقدامات با هماهنگی کافی به خوبی پیش برود جدا از جلوگیری از فرار مالیاتی بخش بزرگی از بازار کالای قاچاق نیز گرفته میشود .
برای درمان کامل این بیماری مزمن کالای قاچاق طرح های کنترل جامع شبه پول ها است که همکاری ها کلان اقتصادی بزرگتری نیاز است.
واهب 
بیان دیدگاه