جلو افتادن صادرات غیرنفتی به صادرات نفت در چند سال اخیر نشان ارزنده از فاکتور های اقتصادی در کشور است .
در آنالیز اقلام صادرات غیر نفتی محصولات فولادی ، مس ، پتروشیمی به نظر میرسد بیشترین اقلام مقدار صادراتی و میزان ارز آوری در صادرات غیرنفتی داشته باشد .
بنگاههای تولید فولاد ، مس و پتروشیمی عمومآ در قالب قانون تجارت تحت شرکتهای سهامی عام مدیریت شده و در بورس اوراق بهادار سهام آنها مورد معامله قرار میگیرد .
سود و بازدهی این شرکتها در میان سهامداران توزیع میگردد .
اقلام عمده تشکیل دهنده قیمت تمام شده محصولات مجموعه های اشاره شده مواد اولیه و انرژی است ،
در صنعت فولاد و مس، مواد معدنی و انرژی و در پتروشیمی ها انرژی است .
چنانچه مواد اولیه و انرژی به قیمت جهانی به این نوع واحد ها تخصیص داده شود و دستمزد و سربار به قیمت داخلی مورد محاسبه قرار گیرد و این واحدها محصولات تولیدی خود را به صادرات اختصاص دهند سود و بازدهی در این واحدها با کمترین ریسک جاری و ادامه پیدا میکند .
سرمایهگذاری ثابت در این نوع واحدها به قیمت داخلی بوده و هزینه های دستمزد و سربار نیز به قیمت داخلی مورد محاسبه قرار میگیرد و در انتها سود حاصل بین گروه های خاصی در جامعه تقسیم میگردد، که با توجه سودآوری این واحدها به استفاده از قیمت های داخلی ، نوعی دور شدن از عدالت محوری در این نوع فعالیت ها ملاحظه میگردد که بایستی در چگونگی عملکرد و برگشت ارز حاصل از صادرات آنها اقدام اصلاحی بعمل آید .
بیان دیدگاه