رونق تولید موکول به کنترل بازار سوداگری

همه ساله بر برنامه های حمایتی از تولید و اشتغال تاکید می‌شود و مسولین سعی میکنند با تمام توان نسبت به اجرای کامل رونق و افزایش تولید اقدام و عملکرد مطلوبی را گزارش نمایند.
این مولفه با توجه به وجود بازار های سوداگری ، همیشه با ابهام مواجه شده و در نهایت اختلال در تولید همچنان بعنوان سرمایه‌گذاری پر ریسک و کم بازده در میان مردم جاری شده است .
تا مادامیکه بازارهای موازی و غیر مولد با بازدهی فراوان و فاقد هرگونه نظارت در کنار تولید باشد امکان رشد سرمایه‌گذاری در بخش تولید غیرممکن است .
ابزارهای که توانسته است بستر بازارهای غیر مولد و سوداگری را کند و زمینه رشد تولید را فراهم کنند عمومآ تصویب و اجرای قوانین مالیات های تنظیم گری است مانع گسترش بازار های غیر مولد شده که در بسیاری از کشورها تجربه‌های خوبی این مصوبه ها داشته و توانسته‌اند بخش بزرگی از سرمایه‌گذاری در ارقام بزرگ را به سمت و سوی تولید و مبالغ کم و محدود را به سمت سوی بورس اوراق بهادار هدایت کرده است .
مالیات بر عایدی سرمایه مهم ترین عامل در بازدارندگی بازارهای غیر مولد در همه کشورها شناخته شده و به اجرا گذشته شده است .
تاخیر بیش از یک دهه در تصویب طرح مالیات بر عایدی و پروسه قانونگذاری آن ، بار تورمی شدیدی به اقتصاد داخلی وارد کرده و موجب افزایش تورم دو رقمی و ایجاد فاصله طبقاتی و آسیب های اجتماعی زیادی به غالب خانواده‌ها شده است .

بیان دیدگاه

وب‌نوشت روی WordPress.com. قالب Baskerville 2 از Anders Noren.

بالا ↑