روابط تنگاتنگ میان دوستان و خانواده ها در گذشته نه چندان دور بسیار زیاد بود و انسان ها بطور تداوم یافته در ایام هفته به دیدار یکدیگر میرفتند .
در این دیدارها ضمن گفتگو و لذت بردن از دیدار ها یکدیگر ، سعی میکردند به رفع مشکلات احتمالی پیش آمده در میان یکدیگر نیز به پردازند .
در شرایط مورد اشاره ، بسیاری از مردم از کمترین امکانات رفاهی برخوردار بودند و با وجود عدم برخورداری از بسیاری از نیازمندی امروزه ، زندگی بدون استرس و شادی داشتند .
این شرایط از دهه پنجاه با افزایش درآمد ها ملی تغییر بنیادی پیدا کرد و زندگی گذشته به تدریج، روند سادگی خود را از دست داد و خانواده ها با دسترسی به درآمد ها بیشتر شروع به خرید لوازم رفاهی که در بازار عرضه شده بود اقدام میکردند .
با اضافه شدن درآمد ملی و توزیع آن در میان مردم به نحوی پیش رفت که تعدادی از مردم به آن درآمد ها دسترسی بیشتری پیدا کردند و تعدادی دیگر درآمد محدود و اندک را دریافت کردند .
این سناریو که بعد ها مشابه نوعی مسابقه به خود گرفت از دهه پنجاه در جامعه ما آغاز شد و با تداوم درآمدی ملی در سال های بعدی، فاصله طبقاتی میان دوستان و خانواده ها افزایش یافت.
امروزه این فاصله به اندازه ای رسیده است که به نظر میرسد دیدار ها هفتگی های گذشته ، به دیدار های فصلی و یا سالی و یا بیشتر و در شرایطی به قطع روابط رسیده است
برای حفظ و مراقبت و افزایش و تحکیم روابط میان دوستان و خانواده ها ضرورت است بازنگری در نحوه مدیریت منابع و مصارف بر پایه محور عدالت با ابزارهای نوین نرم افزاری ، هوش مصنوعی و اجرای قوانین مالیاتی تنظیمی و دیگر پارامترهای اقتصادی که موجب کاهش فاصله طبقاتی و ضریب جینی میشود پیگیری کرد تا بستر ارتباطات میان مردم که عمومآ از فاصله طبقاتی ریشه گرفته است برطرف گردد .
واهب 
بیان دیدگاه