سال های زیادی است بسیاری از کشورها برای جلوگیری از کاهش جمعیت اقدامات پایداری، در جهت تثبیت و یا رشد جمعیت در جامعه خود بعمل آورده اند.
با افزایش رشد رفاه اجتماعی و بالا رفتن هزینه زندگی، خانواده ها در تامین و پایداری از ابن رفاه با وجود اشتغال مرد و زن بطور هم زمانی ، توان فرزند آوری و نگهداری از آن را به نظر میرسد نداشته و نگرانی ها را برای خود عنوان میکنند .
در اینگونه جوامع حاکمیت ها از بدو تولد برای هر کودک نوزاد تا زمان رشد قانونی مبالغی به اشکال مختلف به والدین آنها تخصیص میدهد ، این مبالغ به خانوادههای تعلق میگیرد که با درآمد متوسط و کم درآمدی هستند .
با وجود بالا بودن تولید ناخالص ملی و درآمد سرانه در این کشورها که نسبت به بسیاری دیگر از کشورها بال بوده است ، مع الوصف رشد جمعیت بدون حمایت از فرزند آوری با اختلال است.
به نظر میرسد جدا از محور اقتصادی خانواده ها ، افزایش سطح علمی در این جوامع نیز بر نگهداری فرزند و تامین آینده فارغ از هرگونه نگرانی نیز از چالشها دیگر است .
جامعه ما جدا از اینکه در موضوع اقتصادی با چالش فراوان مواجه است و از سوی دیگر افزایش سطح علمی نیز به نگرانی آنها به فرزند آوری اضافه کرده است.
حمایت مالی و معنوی نوزاد تا رشد قانونی نیاز پایه به حفظ و پایداری جمیعت است ، در هر کشور مشابه بوده و به موازات نیز لازم است سازمان مهاجرت با برنامه ریزی با توجه به رده سنی و مشاغل مورد نیاز اقدام نمایند.
واهب 
بیان دیدگاه