در همه جوامع حاکمیت ها در شرایطی متولی مدیریت مساکن دولتی و یا عمومی میشوند ، این مولفه به شکل مشابه میتواند در جامعه داخلی نیز فراهم شده باشد .
این مدیریت ها در دیگر جوامع دارای سابقه طولانی بوده است و بطور انسجام یافته برای تعادل بخشی به به اجاره بها برای افراد کم درآمد ورود پیدا کرده و اقدامات مفیدی را در جهت اجرای عدالت اجتماعی فراهم میکنند .
دولت های محلی و یا شهرداریها جدا از مساکن دولتی و عمومی به هنگام صدور جواز ساخت و ساز برای یک مجموعه بزرگ و یا بلند مرتبه مسکونی ، سازنده را تکلیف میکنند تعدادی از واحدها پی از ساخت برای مدت طولانی بایستی به واحدهای استیجاری تخصیص داده شده و از آن تعداد نیز تعدادی در اختیار مدیریت مساکن دولتی و عمومی برای اجاره اختصاص داده شود .
به نظر میرسد جدا از این نوع مساکن ، اموال بلاصاحب و غیره نیز در اختیار این مدیریت ها قرار میگیرد تا نسبت به اجاره این منازل به افراد کم درآمد با اجاره یارانهای تا مادامیکه فاقد درامد کم هستند تخصیص داده شود .
تجربیات این نوع کشورها برای مجریان و اداره کنندگان سکونتگاه ها شهری و غیره قابل مطالعه و پیاده سازی است .
واهب 
بیان دیدگاه