در چند سال گذشته مبالغ وام های ضروری ، ودیعه اجاره مسکن ، وام خرید مسکن و دیگر اقسام وام با فاصله زیاد با میانگین درآمد عمومی مردم افزایش یافتهاست.
دوره های کوتاه مدت برگشت این نوع وام های ، بطوری است که امکان پرداخت مبلغ اقساط ، غیر قابل تصور برای هر دریافت کننده وام است.
به نظر نمی رسد افراد با درآمد عادی قادر به استفاده این نوع وام ها ، آن هم با سود بالای بیست درصد و هزینههای حاشیه آن باشند .
هرگونه افزایش مبالغ وام ، نوعی حفظ و پایداری افزایش قیمت ها شده و کمک به آن دسته افرادی است با دریافت این وام ها ، فرصتی به عدم عرضه کالا خود به قیمت پایین تر داشته باشند .
چنانچه مرکز پولی گزارشی از تعداد و میزان این نوع وام های پرداختی رصد کند به احتمال زیاد نشان میدهد افراد با نرم درآمد معمول توان استفاده از این نوع تسهیلات را ندارند و امکان پرداخت اقساط برای این طبقه از مردم غیر میسر است .
افزایش مبالغ وام در دوره تورم بالا ، به قسمی افزایش فضای شرایط تورمی است .
با ورود دست اندرکاران بر کنترل میزان و سقف وام پرداختی متناسب با درآمد عمومی مردم و نظارت بر پرداخت اینگونه وام ها به افراد نیازمند ، ضمن کمک به عدالت اجتماعی ، نوعی جلوگیری از افزایش تورم هم میشود .
بیان دیدگاه