بیش از پنج دهه است با وجود تغییرات بنیادی در روش های آموزشی و استفاده از آخرین ابزارهای تکنولوژی ، در مدت دورههای تحصیلات عالی تغییری بعمل نیامده است و همچنان مدت مقاطع تحصیلی فوق دیپلم و یا کاردانی در دوسال و لیسانس یا کارشناسی در چهار سال ، فوق لیسانس و یا کارشناسی ارشد دوسال و دوره دکترا به سه سال یا بیشتر زمان بندی شده است .
با وجود اینکه با این همه تحول در ابزارهای آموزشی در چند دهه فراهم شده است و برای دسترسی به هر سوال با یک کلیک و استفاده از ماشین های جستجو گر و بهره مندی از هوش مصنوعی بسادگی پاسخ های بطور تکست و یا ویدیو و غیره قابل دستیابی است ، ادوار تحصیلی همچنان به مدت گذشته محکم و پایدار باقی مانده است جای تأمل است .
با قبول اینکه حجم دانش بطور سرسام آور و با سرعت اضافه و انباشته میشود و امکان ذخیره این حجم از دانش مورد نیاز فردی میسر نیست، و از سوی دیگر فراگیری دانش بطور روزانه شده است و شرایط به سمت و سویی رفته است که برای حفظ موقعیت شغلی و پایداری در کار شخصی و حرفه ای جدا از تحصیلات آکادمیک ، هر فرد لازم است مدام دانش خود را ارتقاء داده و آنرا را به روز رسانی کنند .کاهش دوره تحصیلی و دسترسی سریع نیروی جوان به کار و تشکیل زندگی مشترک، میتواند از مهم تربن و ارزنده تربن اقدام خواهد بود تا نسبت به این مولفه توجه ویژه شود.
مراکز علمی و دانشگاهی میتواند در دورههای کوتاه تر از گذشته راهکارها و روش را در دوره کوتاه تر از مقاطع سنتی ، مقدمه برنامههای آموزشی را به علاقمندان تحصیلات عالی انتقال داده و بقیه فراگیری آنرا به جستجوی گر دانش واگذار نماید .
واهب 
بیان دیدگاه