عملکرد و برآیند صندوق های بازنشستگی حکایت از برآورد های نا درست و غیر علمی از تعهدات این صندوق ها در مقابل اعضای خود داشته اند.
بازنگری بر این برآورد ها با در نظر گرفتن فاصله افزایش متوسط سن امید به زندگی از اقدامات بنیادی است.
صندوق های بازنشستگی بدون در نظر گرفتن این پارامتر با ناترازی شدیدی مواجه شده است و از این رو با دریافت کمک از بودجه عمومی خدمات مورد درخواست را ارائه میدهند .
اداره و مدیریت صندوق های بازنشستگی که از بنگاههای بین نسلی است از پیچیدگی قابل ملاحظهای برخوردار است و با افزایش متوسط سن امید به زندگی این رفتار پیچیدگی بیشتری پیدا میکند.
در بسیاری از کشورها اختلال مشابه وجود دارد ، برای بهبود عملکرد این صندوق های احتیاط های زیادی به کار برده شده است تا بتوانند تا حدودی هزینه زندگی فرد بازنشسته را فراهم کنند .
در دوران کار و اشتغال ، افراد مشغول بکار اطلاع دارند در دوران بازنشستگی میزان حقوق بازنشستگی به مراتب کمتر از دوران اشتغال بوده و از این رو اقدامات موازی را به اشکال مختلف بر این دوران در نظر میگیرند .
اندازه حقوق بازنشستگی در صورت کارکرد حداکثری زمان پرداخت کسورات بازنشستگی در بعضی از این جوامع معادل حداقل دستمزد است.
کار مشترک دو نفری خانواده و بازنشستگی تواما موجب میشود با دریافت دو حداقل دستمزد زندگی دوران بازنشستگی را تنظیم نمایند .
دولت ها در شرایطی برای افراد فاقد و با کم درآمد در مقطع بازنشستگی اقدامات مشابه را از محل بودجه عمومی در نظر و پرداخت میکنند.
پرداخت ها با مبالغ بزرگتر در دوران بازنشستگی ، با محاسبه های جدید و با در نظر گرفتن افزایش سن امید به زندگی لازم است مورد ارزیابی قرار بگیرد تا از نسبت افزایش ناترازی صندوق های بازنشستگی جلوگیری کرد .
واهب 
بیان دیدگاه