خودرو ، مشابه هر کالایی دیگر ، عمر مشخص و مصرف دارد . با توجه به شرایط اب و هوایی نحوه استفاده از آن و چگونگی راه های شهری و جادهای و دیگر پارامترها میتوان پنج تا ده سال عمر مفید که کمترین آلودگی زیستمحیطی داشته باشد برآورد کرد.
چنانچه این مولفه مورد قبول باشد ، از این رو ، روند تولید و واردات احتمالی خودرو را بایستی با این سطح مصرف میشود مدیریت کرد.
حفاظت از محیط زیست و آلودگی هوا در مقابل سوخت خودرو های با عمر بیشتر از ده سال در بافت های شهری و پر تراکم با هرگونه نگهداری برنامه ریزی شده تضمینی را نمی شود پیش بینی کرد.
خودرو در بسیاری از جوامع، بعنوان یک وسیله مصرفی از سالیان دور تعریف شده از این جهت در اغلب جهات در فاصله کمتر از ده سال اقدام به جابجایی و خرید و یا روش دیگر خرید که به شکل اجاره پنج ساله و غیره مینمایند .
در چنین روشی مصرف کننده خودرو ، در بودجه خود هزینه جایگزین خودرو مورد مصرف را محاسبه کرده و با این فاکتور دخل و خرج زندگی خود را تنظیم می کنند.
در اینگونه جوامع در همه تردد ها، عمومآ خودرو نو مشاهده شده و از میزان واحدهای خدمات فنی برای خودرو هم به تعداد اندک ملاحظه میگردد .
از مهمترین اقلام اساسی هزینه در این نوع جوامع در مرحله اول اجاره مسکن و در مرحله دوم هزینه استفاده از خودرو شخصی است .
با تحلیل و بررسی کارشناسی از این نوع تجربه و قبول تجربه مطلوب ، رفتارهای تغییر فرهنگ خرید خودرو به عنوان پارامتر مصرفی و حفاظت از محیط زیست و دیگر مزایای آن بایستی در بین عموم مردم فرهنگ سازی شود تا انتظار کاهش آلودگی هوا تا حدودی میسر شود .
واهب 
بیان دیدگاه