بستر سازی افزایش تولید

فضای تولید نیازمند عادی سازی بازارهای موازی است ، مادامیکه بازارهای موازی در اختیار سفته بازی و سوداگری است امکان رشد تولید غیر قابل پیش‌بینی و در شرایطی بایستی در انتظار کاهش تولید هم بود .
بخش بزرگی از بازارهای موازی با ابزارهای چون مالیات بر عایدی ، مالیات بر مجموع درآمد ، مالیات بر ثروت و رصد شبه پول های موجود در بازار و دیگر برنامه‌های قانونی و رفتارهای اقتصادی قابل کنترل است .
انتظار تداوم تولید و افزایش آن با وجود بازارهای سفته بازی و سوداگری و دسترسی به ثروت های باد آورده ، نگاه خوش بینانه و خوش باورنه است .
از تشریفات مربوط به پروسه قانون گذاری مالیات بر عایدی ، مالیات بر مجموع درآمد بیش از یک دهه میگذرد ، که به نظر می‌رسد با توجه به تجربه ارزنده این قانون در اغلب کشورهای دنیا ، تاکنون به لحاظ بعضی از موارد و یا تعارض منافع در دست انداز قانون گذاری معطل مانده است .
در خصوص روند گردش شبه پول و کنترل آن که با دسترسی بر گردش حساب های بانکی و دیگر ابزارهای نوین از جمله هوش مصنوعی توان ردیابی و رصد و اخذ مالیات وجود دارد که می‌بایستی برای حمایت از تولید به آن پرداخته شود .
همراهی مسولین اجرایی نیز در اجرای قوانین نیز ، نیازمند بازنگری بنیادی است که بعضاً ملاحظه‌ میشود، در اجرای بعضی قوانین از جمله قانون رفع موانع تولید که قانونگذار بانک ها را مکلف به فروش اموال مازاد داشته تا از محل فروش آن به منابع تولید کمک شود و در قانون اخذ مالیات بر خانه‌های خالی ، و در خصوص تخصیص بیست درصد از منابع بانک ها به نهضت ملی مسکن و قوانین مشابه دیگر، کم کاری زیادی دیده می شود .
بستر سازی افزایش تولید با نگاه یک بعدی صرفا در دایره و محدوده تولید بدون اصلاح بازارهای موازی تصور دور انتظار و تقریباً غیر ممکن است .