بیشتر جوامع در مراکز شهری که احتمال احتکار مسکن میرود ، موارد زیادی در نظر میگیرند تا نیاز بنیادی و اساسی که مسکن باشد مورد احتکار و سوداگری قرار نگیرد .
تامین مسکن متناسب با نیاز عمومی ، و با میانگین درآمد مردم معمولاً از وظایف حاکمیتی است و از این جهت با تمام توان، تلاش میشود این نیاز بنیادی مورد بطور تداوم یافته مورد نظارت و رصد باشد.
امروزه با توجه به رشد تکنولوژی اقدامات زیادی را برنامه ریزی میکنند تا از ظرفیت مساکن موجود ساخته شده بطور اصولی مورد استفاده و بهره برداری قرار گیرد .
این مولفه علی الخصوص در شهر های که تعداد واحدهای مسکونی متناسب با نیاز جمعیتی نباشد بیشتر مورد توجه قرار میگیرد .
تشویق به صدور مجوزهای ساخت ساختمان های صرفاً اجارهای برای دورههای بلند مدت ، مالیات سنگین بر خانههای خالی ، مالیات بر عایدی از فروش خانه ، کنترل و محدودیت در وام برای خرید خانه ، حمایت از طویل مدت قراداد های اجاره ، کمک حاکمیت های محلی به افراد کم درآمد در پرداخت بخشی از اجاره و ورود مستقیم به تحویل مساکن ارزان قیمت دولتی به افراد مسن و خانواده های کم درآمد را میتوان نام برد .
با اجرای این اقدامات و سایر رفتارهای مالیات بر مجموع درآمد، شرایط را برای احتکار مسکن را به حداقل ممکن کاهش میدهند .
ساخت و ساز مسکن در این جوامع با سود متعارف مشابه سایر پروژهها سرمایهگذاری بطور تداوم یافته جاری است و اشخاص حقیقی و حقوقی با توجه به بازدهی معقول به برنامههای ساخت و ساز ادامه میدهند و با ادامه این روند و کنترل کافی حاکمیت در جلوگیری از افزایش قیمت مسکن و اجاره بها برای مردم تامین میگردد .
واهب 
بیان دیدگاه