چند دهه است مرز های فرهنگی ، علمی ، اجتماعی در دنیا برداشته شده است و در بعضی کشورها به لحاظی مرز اقتصادی همچنان با تدابیر و محدودیت های بر آن حاکم است .
با جابجایی مردم از کشوری به کشور دیگر ، بسیاری از شهرهای بزرگ محله های با نام مردم آن کشوری که اسکان پیدا کردهاند خوانده می شود .
نظام قیمت کالا و خدمات و دیگر اقلام، در بیشتر کشورها مشابه به هم نزدیک شده و از این رو ، مردم در سفر های خود نیازی به جابجایی کالای را ندارند .
نظام اقتصادی بایستی برنامههای را برای دوره پنج یا ده ساله طراحی کند تا تراز قیمت چه در کالا و چه در خدمات ، مشابه با کشورها دیگر شده تا هرگونه رانت قیمت از نظام اقتصادی حذف شود .
آنچه امروزه مشاهده میشود بیشتر کالاها از جمله مسکن ، خودرو ، لوازم خانگی ، پوشاک ، گوشت و غیره به رقم بالا تر از کشورها هم تراز و توسعه یافته رسیده و در خصوص دستمزد ها بسیار کمتر بوده و در شرایطی به یک دهم دستمزد سایر کشورها است .
ادامه این روند موجب افزایش رانت ، تورم ، افزایش قاچاق ، سوداگری و در نهایت افزایش فاصله طبقاتی و اختلالات خانوادگی و اجتماعی میشود .
در بیشتر کشورها با تحت پوشش قرار دادن آموزش عمومی و درمان رایگان و حمایت در مسکن برای خانوادههای کم برخوردار ، باقی قیمت های به بازار سپرده شده و در شرایطی که فرد و یا افرادی به دلایلی مشکل اقتصادی پیدا میکنند با تعیین مستمری مورد حمایت قرار میگیرند .
از این رو برای حفظ بازار و جلوگیری از هرگونه رانت اجازه نمیدهند فضای چند قیمتی در اقتصاد فراهم شود .
واهب 
بیان دیدگاه