اینکه در بعضی رسانه ها بطور تداوم یافته تاکید است که کشور نیازمند ورود سرمایه خارجی و یا نیازمند سرمایهگذاری خارجی است به نظر نوعی فرافکنی و فرار از قبول مسولیت ها باشد .
کمتر به نظر میرسد در فضای اقتصاد داخلی برای ابر پروژه ها توان تامین چه ریالی و چه ارزی نباشد . مدیریت نظام اقتصادی و پولی به سادگی میتوانند با اقسام انواع اوراق مالی نسبت به تامین اینگونه پروژهها دست بکار شده و اقدام نمایند .
صندوق توسعه ملی دیگر منبع مالی ارزی است که توان قابل توجهی در تامین اینگونه سرمایهگذاری است .
جامعه اقتصادی داخلی با فراهم بودن منابع بزرگی از اندوخته های مالی و تراز بازرگانی صادراتی مثبت ، لزوما بهتر است ابتدا برای رشد اقتصادی مورد نظر و برنامه ریزی شده اتکا به این منابع تکیه کرده و در صورت نیاز بیشتر به ورود سرمایه خارجی اقدام نماید .
روابط اقتصادی بین کشورها بعضاً وجود سرمایه گذاری مشترک را برای تحکیم روابط بینالمللی بیشتر توجیه و نزدیک میکند و از این رو برای توسعه این روابط این اقدامات مشترک را نیز دنبال میکنند .
تنیده شدن اقتصاد کشورها در یک دیگر که در تعدادی کشورها قابل مشاهده است ، نوعی ایجاد منافع، امنیت مشترک ایجاد میکند که از این رو قابل بررسی و مطالعه است که چنانچه نیازمند ورود بخشی از سرمایهگذاری خارجی باشد میتواند اقدام سنجیده در نظر گرفت و به آن اقدام کرد .
واهب 
بیان دیدگاه