نا برابری عدالت آموزشی

آموزش و پرورش و آموزش عالی از سه دهه گذشته تغییر ریل داد و با نگاه تحول و بهره وری بیشتر، بخش های از آموزش و پرورش و آموزش عالی به سمت خصوصی سازی رفت .
ارزیابی اولیه حکایت از آن داشت با چنین تغییر ریل بخش خصوصی مشکل کمبود بودجه‌ای را در آموزش و پرورش و آموزش عالی را بر طرف کرده و مدارس و دانشگاه‌ها دولتی با کیفیت بهتری به فعالیت عادی خود ادامه خواهند داد .
با گذشت سه دهه از این تغییر ریل ، ارزیابی های دیگری به صحنه بروز رسیده است که بسیار متفاوت از تفکر ساده نگری از ابتدای آن برنامه است .
تأسیس مدارس غیر انتفاعی در محلات بالا شهر با درجه بندی خاص و به کار گرفتن معلمان برجسته و صاحب نام و جذب دانش آموزان با نمرات بالا موجب شد ، بخش بزرگی از دانش آموزان مدارس دولتی که برای تحصیل در مدارس وجهی پرداخت نمی‌کردند از این مدارس جدا شده و به مدارس غیر انتفاعی نقل و مکان و برای ثبت نام مبالغ هنگفتی پرداخت نمایند .
افزایش تدریجی مدارس غیر انتفاعی از بالا شهر به دیگر محله های شهر ها ، فاصله تا برابری آموزشی را در جامعه دامن زد .
امروزه با گذشت سه دهه از تغییر ریل آموزشی ، حضور طبقه های مرفه جامعه در دانشگاه های برتر و رشته تحصیلی پر طرفدار مشاهده می‌شود و در ادامه مشاغل حساس و تعیین کننده را نیز بطور طبیعی در اختیار خواهند داشت .
برای بهبود وضبعت موجود بهتر است ارزیابی کارشناسی از تغییر ریل پیش آمده در سه دهه گذشته بعمل آید تا این تا برابری آموزشی به ریل قبلی خود تغییر مکان دهد ، تا شاهد آسیب های فرهنگی و اجتماعی گسترده در نابرابری آموزشی بیشتر نبود .

بیان دیدگاه

وب‌نوشت روی WordPress.com. قالب Baskerville 2 از Anders Noren.

بالا ↑