صادرات کالا با نگاه قیمت تولید به بهای جهانی

اخبار های اقتصادی حکایت از آن دارد همه ساله صادرات اقلام غیر نفتی رو به رشد است و در سال گذشته بالاترین میزان صادرات غیر نفتی بدست آمده است .
در ظاهر امر این نوع رشد بسیار ارزنده است و کمک می‌کند در شرایط محدودیت ارزی ، بخش اقتصاد غیر نفتی موفق به صادرات رقم خوبی شده و تراز ارزی کشور را بهبود داده است.
تحلیل های اولیه ساده نشان میدهد صادرات اقلامی که مواد اولیه ، دستمزد و سربار به بهای داخلی محاسبه میشود و با قیمت جهانی فاصله زیادی دارد ، تقدیم نوعی رانت به صادرکنندگان است .
به نظر می‌رسد برای حفظ منافع ملی لازم است نظام اقتصادی کشور مالتفاوت مواد اولیه ، دستمزد . سربار به قیمت جهانی را محاسبه و در هنگام صادرات از صادرکنندگان دریافت و اجازه صادرات داده شود .
مالتفاوت دریافتی حق حقوق جامعه است و لازم است به خزانه کشور واریز و از محل آن اقدامات مورد نیاز جامعه در جهت حفظ عدالت اجتماعی پایریزی گردد .
سودهای سرشار ابرازی بنگاه‌های اقتصادی از جمله شرکتهای فولادی ، پتروشیمی ها ، شرکتهای معدنی و دیگر بنگاه‌های مشابه بهره بردن از نوعی رانت فاصله هزینه قیمت تمام شده داخلی به خارجی است .
در چنین بنگاه‌های اقتصادی موضوع راندمان و بهره وری اساسا قابل شناسایی نیست و هر فرد و گروهی که در مدیریت این بنگاه‌های مستقر شوند تفاوتی از نظر مدیریت نداشته و بنگاه‌ها به لحاظ رانتی بودن سودآور خواهند بود .