چند دهه است نام پزشک خانواده یا طرح ارجاع در میان مقامات مسئول جاری بوده است.
در برنامه ششم توسعه پزشک خانواده در مسیر قانونی قرار گرفت.
با پوشش قانون بر اجرای پزشک خانواده چشم انداز ویژهای در مراقبت و پیش گیری از بیماری برای همه مردم بسترش فراهم شد.
پزشک خانواده و یا پزشک سلامت با ویزیت
افراد خانواده معرفی و تعیین شده و معاینات ادواری
خدمات لازم را برای جلوگیری از هرگونه بیماری فراهم میکند، به نحوی که اعتماد عمومی بر تک تک افراد نهادینه میشود.
اجرای کامل پزشک خانواده در همه نقاط کشور تحول بزرگی در تامین سلامت مردم است، و همه مردم با اعتماد کامل وضیعت سلامتی خود را به ساده ترین روش با دکتر خانواده در میان و پیگیری میکند.
در دوران همه گیری کرونا برای جلوگیری از شیوع بیماری بسیاری از کارها بشکل مجازی تغییر شکل داد شد
و حتی بخشی از ارتباط حضوری با پزشک خانواده در کشورهای که نظام پزشک خانواده در آنجا جاری است نیز به مجازی تغییر یافت و با این اقدام نزدیکی و در دسترس شدن پزشک بسیار تسهیل شد و در این نوع رفتار راه جدید در ادامه کار پزشک خانواده باز شد که بتواند افراد زیادی را در مسافت نچندان دور را نیز بشکلی پوشش دهد.
بهتر است با آماده بودن همه جوانب بر اجرای پزشک خانواده که سالهای زیادی به سبب بهانههای غیر شفاف به تأخیر افتاده است ، بطور رسمی در تمام استانها شروع شود و طرح آزمایشی این طرح در چند استان خاتمه داده شود .
فقدان طرح پزشک خانواده بسیاری از افراد از مناطق دور دست برای دسترسی به درمان و معالجه به شهرهای بزرگ کشانده شده و هزینه سنگینی را نیز بر آنها تحمیل میشود .
دوستان مسوول و تصمیم گیر با حفظ منافع ملی طرح مغفول مانده را هرچه سریعتر جاری نمایند و اجازه ندهند افرادی که تعارض منافع در اجرای آن دارند بیش از این در جلوگیری از اجزای آن سنگ اندازی نمایند.
واهب 
بیان دیدگاه