چند وقتی است رسانهها اطلاع میدهند منابع قابل توجهی از سپرده های مردم نزد بانک ها به پرسنل بانک ها در بازگشت اقساط بلند مدت با سود ناچیز پرداخت شده است ، مانده رسوب شده این وام ها بسیار قابل ملاحظه است .
اینگونه رفتارها درون سازمانی نوعی بد اخلاقی در مقابل دیگر اشخاصی است که امکان دسترسی به وام عادی با سود بالاتر نیست .
در بررسی این نوع تسهیلات درون سازمانی در سازمانها و ارگانهای دولتی و عمومی دیگر نیز به اشکال مختلف رفتارهای مشابه زیاد ملاحظه میشود ، در تعدادی از سازمانهای وام های ارزان قیمت مسکن و ضروری ، تخصیص زمین به تعاونی سازمان مرتبط ، پاداش های دوره ای سه ماهه یا بیشتر ، تخصیص کمک های غیر نقدی ، فراهمآوردن تور سفر زیارتی و سیاحتی و تخصیص محل های اقامت رایگان و یا ارزان قیمت ، استفاده از فضای ورزشی اختصاصی ، فرصت استفاده از بیمه اکمل و پرداخت کلیه هزینه های پزشکی و دارویی و دندانپزشکی و بسیاری دیگر از اینگونه تسهیلات قابل مشاهده است .
این نوع تخصیص تسهیلات و خدمات رفاهی چه در قالب وام های بلند مدت کم سود و سایر خدمات رفاهی ، موجب گپ درآمدی بین دیگر سازمانهای که یک مورد از آن در آنها مشاهده نمیشود است و آن نوعی بی عدالتی را دامن میزند و به دنبال آن میتواند بازخوردهای اختلاف و اختلال آمیز فراهم کند .
همسان سازی حقوق و مزایا و سایر برنامههای رفاهی میبایستی با دقت کافی توسط مسولین پیگیری شده و و اجازه ندهند اینگونه موارد ادامه داشته باشد و اگر امکان اختصاص است به همه سازمانهای مشمول پرداخت شود .
بیان دیدگاه