یکی از بارزترین عامل و صفت انسانی ، بخصوص در جامعه با سابقه طولانی فرهنگی رفتار اخلاقی است که همیشه مایه افتخار جامعه بوده است .
مجموعه رفتار اخلاقی بسیار زیاد است که از گذشتگان به نسل های امروز و به نسل بعدی انتقال داده میشود .
برای حفظ ارزشهای معنوی این رفتارهای اخلاقی آنسان ها وظیفه سنگینی برعهده دارند تا با تمام وجود آنرا مراقبت و به نسل بعدی تحویل دهند .
در چند دهه گذشته به نظر میرسد کاستی های زیادی در بنیاد و رفتارهای اخلاقی پدیدار شده و روز به روز سستی اخلاقی قابل ملاحظه ای شده و بی اعتمادی در جامعه رواج پیدا کرده است .
شروع بی اعتمادی در جامعه ای علی الخصوص در جامعه ای با سابقه فرهنگی چند هزار ساله دارد ، زنگ خطر مهلکهای است که امکان جبران آن بسادگی میسر نخواهد شد .
در چند دهه گذشته جامعه ما در میان بسیاری از کشورها بالاترین فارغالتحصیل دانشگاهی داشته و همچنین بالاترین دانشجوی تحصیل در مقطع کارشناسی وغیره داشته است ، حال بایستی سازمان های پژوهشی و نظارتی و فرهنگی و غیره پاسخگوی این باشند چگونه است بنیاد اخلاقی جامعه و بی اعتمادی بسیار کمرنگ شده است .
انتظار از اشخاصی که کمتر دسترسی به تحصیلات دانشگاهی داشته و به دلایل متعددی فضای حفاظت از بنیاد اخلاقی آنچنان برای آن فراهم نبوده و انتظار زیادی از این طبقه در حفظ اخلاقی انتظار نبوده در حفاظت از بنیاد اخلاقی به مراتب از اشخاصی که به سطوح تحصیلات دانشگاهی راه یافته اند بیشتر ملاحظه میشود .
کمرنگ اخلاقی در بخش تحصیلات عالی که عمومآ در سمت های بالای در بخش دولتی ، عمومی ، خصوصی و غیره صاحب منصب هستند بیشتر ملاحظه میشود که این نوع رفتار را اصلأ نمیشود انتظار داشت .بخش های درمانی ، فنی ، حقوقی ، آموزشی، نظام های مالی و غیره از این نوع کمرنگی اخلاقی بسادگی قابل رویت و رنج آور شده است .
با وجود اینکه فرصت های زیادی از دست داده شده است لازم است مسولین و نهادهای مردمی و دانشگاهی بطور جدی به این موضوع ورود پیدا کرده و ریشه شکل گیری کاهش رفتارهای اخلاقی و رشد بی اعتمادی در جامعه را رسیدگی کنند .
واهب 
بیان دیدگاه