زمینه های رصد رشد نقدینگی و کنترل ان

عوامل زیادی در افزایش رشد نقدینگی نقش اصلی را دارند ، ایفای وظایف اصلی مرکز پولی و امور اقتصادی دولت ها در کنترل رشد نقدینگی بسیار تعیین کننده است .
تسهیلات اعطایی از سوی بانک‌ها به بنگاه های فاقد فعالیتهای تولیدی و عدم نظارت به نحوه مصرف منابع مزبور ، میتواند بحران های شدیدی در رشد نقدینگی و به دنبال آن رشد تورم را به همراه داشته باشد .
در دو دهه گذشته با ورود بانک های خصوصی به بازار پولی ، شتاب رشد نقدینگی نسبت به رشد دوران قبل فزونی گرفت و تورم دو رقمی استحکام بیشتری پیدا کرد . این بانک ها در ابتدا با قصد ورود به بازار پولی آغاز بکار کردند و با عدم نظارت لازم و کافی از سوی مرکز پولی به تدریج به بازار سرمایه خرید و فروش املاک ، ساخت مراکز تجاری و اداری ، مسکونی مبادرت کردند .
این فعالیت ها آنچنان توسعه پیدا کرد ، اساسأ وجوه جمع آوری شده از دست مردم عموما صرف تخصیص تسهیلات به شرکتهای زیرمجموعه بانکی خود به چنین منظوری اعطا می‌شد.
برای کنترل و جلوگیری از رشد نقدینگی لازم است بانک ها هرچه سریعتر به به فعالیت اصلی خود که همان بازار پولی است برگردند و در یک دوره تعریف شده و شفاف از بازار سرمایه خارج شوند ،
با این اقدام اتفاقات ارزنده‌ای در کاهش رشد نقدینگی و تورم فراهم خواهد شد .
امور اقتصادی دولت ها با تغییر رفتار بنیادی از چاپ پول در مقابل منابع زیرزمینی صادراتی اجتناب کرده و منابع ارزی حاصل از فروش اینگونه منابع را صرفاً برای ورود کالاهای با تکنولوژی بالا برای سرمایه‌گذاری در زیر ساختار ها اختصاص دهند .
تأمین بودجه جاری را نیز صرفا از محل تامین مالیات بر درآمد ها و دیگر درآمد های غیر منابع زیرزمینی فراهم کنند .

بیان دیدگاه

وب‌نوشت روی WordPress.com. قالب Baskerville 2 از Anders Noren.

بالا ↑