سال های زیادی است انزواطلبی و زندگی فردی در آحاد جامعه بشکلی نمود پیدا کرده است .
نمود این نوع زندگی در شهرهای بزرگ نسبت به شهرهای کوچکتر نماد بیشتری دارد ، رفت و آمد خانوادگی بین اقوام آشنایان کاهش یافته است .
عوامل زیادی میتواند در اینگونه رفتارها موثر باشد ، که مهمترین عامل را در ابتدا نگرانی از عدم پایداری درآمد اقتصادی خانواده ها میشود قلمداد کرد .
عامل اقتصادی قدر مسلم میتواند بسیار تأثیرگذار در اینگونه روابط باشد علیالخصوص در شهرهای بزرگ که برای یک دیدار ماهانه چه با وسیله شخصی و یا عمومی هزینه زیادی برای خانواده ای که درآمد ناپایدار دارد داشته باشد .
امروزه آنچه که جدا از هزینه رفت و آمد وغیره به گسستگی ارتباطات دامن زده است فاصله درآمدی و اقتصادی خانواده ها است ، که به لحاظ نداشتن مالیات های تنظیمی و کنترل درآمدی خانواده ها روابط آنها را مختل و روی به سردی برده است .
در جوامع توسعه یافته سعی بر این است با انواع اقسام ابزار های مالی و مالیاتی و غیره فاصله درآمدی بین اقشار جامعه کنترل نمایند تا جامعه گرفتار فاصله طبقاتی نشود.
در جوامعی که فاصله طبقاتی بالا است بستر زندگی شاد و در کنار یکدیگر بودن بشدت کاهش پیدا میکند .
کمتر انسانی بصرف متمول بودن میتواند احساس شادی درونی داشته باشد .
نظام حاکم در هر کشوری وظیفه دارد با استفاده از ابزارهای شناخته شده اقداماتی را پایه ریزی کند ضمن حفظ ارزش خلاقیت فردی فاصله درآمدی کنترل نمایند ، تا در ادامه مردم بتوانند روابط راحت و ساده را با یکدیگر داشته باشند .
واهب 
بیان دیدگاه