تعداد زیادی بچه های بی سرپرست و معلول در اقامتگاه های شبانه روزی و دیگر محل های مخصوص با مدیریت دولتی و عمومی نگهداری میشوند . چگونگی مدیریت بر زندگی بچه های بی سرپرست و معلول به نظر میرسد با همان رفتار گذشته مدیریت میشود .
البته تعداد زیادی از این بچه ها با توجه به واجدین شرایطی که بعضی از خانواده ها دارند ، به آنها جهت ادامه زندگی در محیط خانواده قرار میدهند.
چنانچه اقدامات بنیادی برنامه ریزی شود که عموم این بچه ها اعم سالم و معلول به نحوی در اختیار خانواده ها قرار بگیرد ، تحول ارزنده ای در زندگی آنان فراهم میشود و با این اقدام دیگر به تدریج وجود این محل ها کمرنگ و دیگر به ساخت و ساز این نوع اقامتگاه ها نیازی نخواهد بود .
نگهداری و سرپرستی این بچهها در محیط خانواده بسیار ارزنده و گران بها است و بچه ها در این فضا حس نداشتن والدین را یا فراموش میکنند و یا کمتر حس میکنند.
بودجه اختصاصی سالانه برای نگهداری بچه های بی سرپرست و معلول و دیگر بودجه برای تدارکات و تجهیزات و ساخت و سازهای این اقامتگاه ها و ساختمان های مشابه را محاسبه شود به عدد بزرگی میرسد ، که میشود رفتار دیگری کرد که نتایج مفید تری داشته باشد .
با تخصیص این بودجه ها به خانوادههای که توان اداره بچه های بی سرپرست و معلول را دارند ، میتوان با آنالیز دقیق و کنترل شده دایمی از این گروه خانواده ها، یک یا دو و یا بیشتر را از بچه های را به آنها سپرد و در مقابل از آنها مسوولیت خواست .
با سپردن بچه ها به خانواده ، حس و حال خانواده در بچهها شکل میگیرد و روابط عاطفی خوبی نیز به دنبال خواهد داشت.
این تغییر بنیادی نیازمند مطالعه و تحقیق زیاد است .
به نظر میرسد تعداد زیادی از کشورها آنرا تجربه کردهاند و عملاً خدمات شبانه روزی در محل اسکان بچه ها بی سرپرست و معلول اعم دولتی و عمومی به حداقل رسیده است .
با اجرای این برنامه اشتغالزایی پایدار و بلند مدت در خانوادههایی که هم علاقمند به داشتن این بچهها هستند و هم میخواهند دسترسی به کار دایم داشته باشند نیز فراهم میشود .
واهب 
بیان دیدگاه