تنوع صندوق های بازنشستگی زیاد است به نظر میرسید با تصویب قانون خدمات کشوری در سال ۱۳۸۶ ، همه صندوق ها در سه صندوق سازمان تامین اجتماعی ، صندوق کشوری و لشکری متمرکز شوند .از تصویب این قانون پیش از ۱۵ سال گذشته است ، با گذشت این مدت بایستی اقدامات مفیدی در این بستر انجام شده باشد .
با ادغام این صندوق ها در سه صندوق ، قدرت مدیریتی در یکسان سازی پرداخت مستمری ها و سایر خدمات رفاهی به هم نزدیک شده و دیگر گپ تفاوت درآمدی و دریافتی این طبقه از جامعه دیگر وجود نخواهد داشت.
اداره صندوق های بازنشستگی که عملکرد آنها میان نسلی ، بسیار کار دشوار و پیچیده است .
مدیریت بر منابع دریافتی از حقوق کارکنان چه در بخش عمومی و خصوصی ، دانش پیچیده است . چنانچه به فرض دوره بازنشستگی را سی ساله باشد و در همین دوره سی ساله تورم را صفر فرض کنیم ، توان پرداخت برای یک فرد بازنشسته در بهترین شرایط ده سال حقوق مستمری با همان میزان حقوق که در طول خدمت دریافت میکرده محاسبه و قابل پرداخت خواهد بود .
حال هم رشد تورم بازار و هم رشد پرداخت مستمری مشابه و یا نزدیک هم باشد باز توان پرداخت برای صندوق های بازنشستگی تغییری نخواهد کرد .
سرمایهگذاری صندوق های بازنشستگی در دوران سی ساله میباستی به نحوی باشد بازدهی به مراتب بیشتر از تورم را داشته باشد تا دوره پرداخت پس از بازنشستگی بیش از ده سال باشد .
همین مثال ساده نشان میدهد ، مدیریت بر منابع صندوق های بازنشستگی بسیار مهم و پیچیده است ، از این رو برای سرمایهگذاری منابع این صندوق ها میبایستی از نیروهای مجرب و متخصص اقتصادی ، مالی و غیره استفاده شود تا در آینده با بحران مواجه نشوند .
درخواست بازنشستگان به افزایش حقوق مستمری ، مستلزم عملکرد مطلوب صندوق ها و تامین منابع در دوران گذشته است. آنچه مسلم است ، انواع صندوق های بازنشستگی با مدیریت معیوب و چشم انداز های کوتاه مدت توانایی تامین مالی بازنشستگان بین نسلی را نمیتوانند تأمین کنند ، و لازم است هرچه زودتر در ادغام آنها با توجه به قانون خدمات کشوری اقدام گردد .
واهب 
بیان دیدگاه