افزایش سن امید به زندگی به تناسب با رشد علم و تکنولوژی و بهداشت عمومی و غیره ، در صد گروه سنین کهنسالی را در کشور ما با سرعت بیشتری افزایش داده است.
به تبع افزایش تعداد افراد مسن در جامعه ، مدیران اجرایی وظایفی دارند ، که در تامین آسایش زندگی آنها در دوره کهولت اقداماتی را بسیار جلوتر برنامه ریزی کنند .
خدمات بسیار متنوع ، ضرورت است برای ایام کهولت افراد مسن درنظر گرفت که با توجه به کاهش رشد جمعیت به آن پرداخته شود.
در گذشته کمی دور ، پدر و مادر بزرگ ها ، دوران کهولت خود را در کنار فرزندان و نوادگان سپری میکردند ، در عصر امروز با توجه به زاد ولد کم و دور شدن زندگی فرزندان از پدر و مادر ها امکان زندگی مشترک گذشته به حداقل رسیده است و آز این جهت ، عمومآ پدر و مادر ها دوران کهولت را به تنهایی سپری میکنند.
نبود فرزندان در کنار پدر مادر ها در این ایام ، رفتار جدیدی بجای انها ، نیازمند جایگزینی است.
تامین امنیت اقتصادی ، مراقبت بهداشتی درمانی ، رفت و آمد ها و غیره از ضروریات های است که مدیریت اجرایی کشور پیش تر با یک برنامه ریزی بلند مدت بر ان میباستی در نظر بگیرند .
تشویق سرمایهگذاران به ساخت خانههای سالمندان در اشکال متعدد در فضا های متناسب با نیاز میتواند از اقدامات اولیه باشد.
کاهش فرزند آوری و رشد سن امید به زندگی در فاکتور های مختلف ، باز خورد خود را در جامعه به تدریج نشان میدهد، بهتر است قبل از اینکه پدران ومادران پیر ما در دوران کهولت به مشکلات عدیده ای مواجه شوند ، لزوم برخورداری از امنیت زندگی مطلوب متناسب با دیگر کشورها که تجربه بیشتری دارند ، نیاز آنها پیش بینی و تأمین شود .
واهب 
بیان دیدگاه