مادامیکه منابع حاصل از خام فروشی به بودجه جاری اختصاص داده شده و صرف هزینه عمومی وحقوق کارکنان دولت وغیره میشود ، اقتصاد همیشه با نرخ تورم بالا اداره خواهد شد.
برای تغییر این ریل معیوب که کشور ما چند دهه با آن درگیر است تغییرات فرهنگی بنیادی نیاز است .
در این چنین سناریوی اقتصادی، بخش بهروری و تولید مغفول میماند. نگاه عمدتاً به واردات و سرمایهگذاری در بخش غیر مولد است .
رشد تورم و فرهنگ انتظاری تورم نسبت به هزینه پول دریافتی از بانکها و موسسات اعتباری در میان مردم نهادینه شده و میشود ، متقاضیان دریافت تسهیلات همیشه در نوبت دریافت وام و تسهیلات هستند .
چنانچه دریافت وام و تسهیلات را به سمت و سوی تولید کشانده نشود و منابع حاصل از فروش مواد خام رابه سمت و سوی سرمایه گذاری در پروژه های زیر بنایی و خارج از کشور سرمایهگذاری نکنیم ، این تغییر ریل معیوب همچنان مسیر خود را طی میکند.
در این سناریو بانک ها با اعطای تسهیلات به پروژههای غیر مولد رشد نقدینگی ، و با فروش مواد خام رشد تورم و در حالت دیگر هر دو مشترکا در رشد تورم و نقدینگی حضور فعال دارند.
با تغییر رفتار این دو پارامتر تاثیر گذار در اقتصاد ، شاهد کاهش تدریجی تورم و نقدینگی خواهیم شد.
برای کاهش نقدینگی کنترل مصرف تسهیلات اعطایی در امر سرمایهگذاری مولد است ، که این کنترل با کم کردن تعداد بانک های متنوع و افزایش کارشناسان مرتبط جهت رصد جامع و کامل تسهیلات داده شده است ، و برای جایگزینی منابع حاصل از خام فروشی که مصرف هزینه عمومی میشد، اخذ مالیات و جلوگیری از فرار مالیاتی است.
با ابزارهای سخت و نرم افزاری انظباط در وصول مالیات تا حدودی فراهم شده است و در خصوص مصرف منابع حاصل از خام فروشی نیز اراده ویژهای در مدیریت اقتصادی طلب میکند .
واهب 
بیان دیدگاه